Nowe lądy – efekt fałdowania faradońskiego

Zdarzenia geologiczne, o których pisaliśmy kilka dni temu były w toku również w dniach 7-9 kwietnia, kiedy to mieliśmy do czynienia z procesami lądotwórczymi i górotwórczymi, okrzykniętymi przez naukowców mianem fałdowania faradońskiego, za prapoczątek którego uważa się 4 kwietnia. Wówczas rozpoczął się dryf dwóch dużych wysp należących do Królestwa Elderlandu: Tanequetilu i Gorandii.

Jak wyspa stała się górzystą ukrainą?

Gorandia, wyspa zarządzana przez Elderland od kilku lat w wyniku upadku państwa o tej samej nazwie i przekazania przez jego władze suwerenności na tym terenie ówczesnym władcom w Elderze, zaczęła odchodzić do przeszłości 7 kwietnia br. W tym dniu rozpoczęła się przewidziana kolizja dryfującej wyspy w stronę ciężkiego Faradonu. Władze były zmuszone do całkowitej ewakuacji miasta Croan i zaludnionych części wybrzeży regionu Croran w pasie 30 km z powodu mogących wystąpić silnych trzęsień ziemi i zmian terenowych. Na takowe nie trzeba było długo czekać. Północno-zachodnie krańce Gorandii zaczęły się scalać z Płw. Croańskim. Chwilę później zaczęła znikać Zatoka Croańska, a trzęsienia ziemi towarzyszące pojawiającym się w tym miejscu nowym lądom i wypiętrzeniom doprowadziły do całkowitego zniszczenia opuszczonego Croanu. Nie lepsza sytuacja była na zachód i północ od stolicy. Oprócz Gorandii łączącej się z Faradonem powstawać zaczęły tam całkowicie nowe obszary, które na dodatek szybko pięły się w górę. Sam region Luskania, dotąd w większości nizinny, na zachodzie zaczął zyskiwać nowe wyżyny, a po chwili także i góry. Gorandia zniknęła ostatecznie 8 kwietnia rozciągając się na obszarze ok. 700 km, w kształcie łuku. Z wyspy przekształciła się w ciąg masywów górskich i wyżyn rozciągających się u kraja dawnego Faradonu, stąd zwana jest też potocznie Ukrainą Faradońską („ziemią u krańca Faradonu”).

ruchdalszy

Efekty fałdowania faradońskiego. Gorandia została zniszczona i z wyspy stała się wnętrzem nowego Faradonu. Tanequetil połączył się z nim na południowym zachodzie, stając się półwyspem. Między nimi powstały zaś całkowicie nowe lądy.

Jak wyspa stała się półwyspem?

Zupełnie inny los czekał Tanequetil. W odróżnieniu od idącej na zniszczenie przez matkę ziemię Gorandię ta wyspa nadal podążała w kierunku południowym, południowo-wschodnim, przy okazji wykręcając się nieco, wskutek czego ostatecznie mogła położyć się na hamaku równoleżników. Rzeczywiście, sądząc po kierunku przemieszczania się wyspy, spadku liczby i siły trzęsień ziemi w dniach 7-9 kwietnia oraz stopniowego zmniejszania się prędkości przemieszczania (co było spowodowane coraz większym oporem płyty zachodniomorenikańskiej) wydawało się, że Tanequetil zmierza na miejsce swojego spoczynku gdzieś na południowy-zachód od Elderu, jednak w bezpiecznej odległości od stolicy. Do tego 7 kwietnia wyspa zaczęła „puchnąć” na północy – pojawiły się tam nowe lądy, a obszar będący przedmiotem wypiętrzenia stawał się rosnąć jak na drożdżach. Ostatecznie, 8 kwietnia Tanequetil połączył się z Faradonem. Górzysta wyspa zamieniła się w wysokogórski półwysep.

faradon

Nowa wyspa powstała wskutek zdarzeń geologicznych w dniach 29 marca – 9 kwietnia br. Na niebiesko pokazano stare linie brzegowe.

Nowe granice Królestwa Elderlandu

Sytuacja uspokoiła się 10 kwietnia. Lądy przestały się poruszać, a góry tworzyć. Wydaje się więc, że ogrom zmian geologicznych jest już za nami. Teraz naukowcy z Królewskiego Instytutu Kartograficznego ruszają w nowy teren i przystępują do prac pomiarowych chcąc poznać nowe środowisko i szukać starych granic Królestwa Elderlandu. Widać bowiem wyraźnie, że Faradon stał się wyraźnie większy, a Królestwo Elderlandu nie będzie zmierzać do powiększania stanu swojego posiadania, tak jak na Orientyce. Koniecznością jest więc wytyczenie nowych granic, być może też międzypaństwowych.

daniel